Misschien dat het nu zal uitkomen. Misschien komt nu de
waarheid aan het licht.
Het deugd niet. Maar het is de waarheid.
Of het nu waar is of niet, het deugd niet.
Je zegt dat hij afgeperst is. Door wie? Dat weet je niet. Wegens een verhouding.
Met wie? Dat weet je niet. Weet nog iemand ervan? Waarschijnlijk niet.
Je weet het niet. -Ik wist het. Big Dave heeft het me verteld.
En van zijn problemen met het geld. -Fantastisch, je man steunt je.
Je moet me iets geven waar ik mee kan werken. Freddy Riedenschneider
is goed maar hij is geen tovenaar. Hij kan niet even in zijn hoed roefelen
en een verdediging er uit toveren. Ik zal je vertellen wat de tegenpartij heeft.
Ze hebben de boekhouding. Door jou geschreven, door jou vervalst.
Da's motief. Ze hebben de plek van het misdrijf waar jij toegang tot had, da's de kans.
En die kleine dolk waar hij mee in de nek gestoken werd. Een vrouwenwapen.
Het was van Big Dave. -Onderbreek me niet. Da's het middel. Ze hebben
een vooraanstaand lid van de zakenwereld als slachtoffer, en dan blijf jij nog over.
Een gefrustreerde, met getallen toverende ondergeschikte, die op de dag in kwestie zo zat was
als 1.000 Russen, wiens alibi bestaat uit het bekomen
van haar roes, alleen thuis. -Ik was bij haar.
Zoals ik al zei: het deugd niet.
Ik heb hem vermoord.
Ok, jij hebt hem vermoord.
Ok, we vergeten die afpersing, jij hebt hem vermoord.
Waarom ?
Hij en Doris hadden een affaire.
Ok, hoe ben je het te weten gekomen ?
Ik wist het gewoonweg.
Een echtgenoot weet dat. -Is er nog iemand die dat weet ?
En zeg niet je vrouw. -Ik weet het niet.
Ik denk het niet.
Hoe ben je in de winkel binnengeraakt ? -Ik heb de sleutels van Doris genomen.
Heeft iemand je daar gezien ? Onderweg, in het gebouw, bij het teruggaan ?
Ik denk het niet. -Kan iemand er iets van bevestigen ?
Ik smeek jullie mensen, op deze manier komen we geen stap verder.
Laten we even realistisch zijn. Welke mogelijkheden hebben we ?
Eerlijk gezegd zie ik geen mogelijkheden. Ik kan noch verhaal A voorpleiten,
en verhaal B nog minder.
Ik kan je proberen ontoerekeningsvatbaar laten verklaren, maar daarvoor zie je er te beheerst uit.
Ik kan je laten bekennen, dan ontloop je de doodstraf. Maar ik betwijfel of je de rest van je leven
in het gevang wil zitten. En je hebt mij niet aangenomen
om je handje vast te houden tijdens de veroordeling. Dat kan zelfs Lloyd Garroway.
Neen, we geven nog niet op! Je hebt mij aangenomen en dat betekent dat we de handdoek
niet in de ring gooien. We zullen niet kapituleren.
We hebben geen mogelijklheden, we moeten nadenken. Ok, laten we terugkomen op die afpersing.
Ja dat is goed, daar zit iets in. En hij komt er uit als de boeman.
Misschien vinden we wel wat vuile was uit het verleden. Hij wil dat jij hem helpt met dat geld,
maar het is te laat, het verleden haalt hem in. Wie weet ?
Vergeet de jaloerse echtgenoot. We doen voort met die afpersing, ik laat nog iets van me horen.
Ik kom naar buiten !
Natuurlijk was er iemand die Doris' verhaal kon bevestigen.
Of tenminste een deel ervan. De droogkuis - nicht. Maar Tolliver
was uit het hotel vertrokken. Zonder de rekening te betalen.
Op het adres dat hij mij gegeven had was hij ook al niet te bereiken.
2 maanden achterstallige huur waren nog niet betaald. Hoe kon ik nu zo dom geweest zijn.
10.000 Dollar voor een stukje papier betalen
En de man was verdwenen als een geest. In rook opgegaan.
Verdampt zoals de Jappen in Nagasaki. Gewoon weg.
Alles weg. Het geld weg.
Big Dave. Doris weldra ook.
Hoe kon ik zo dom zijn.
Vroeg of laat moet iedereen's haar geknipt worden.
We werkten nu voor de bank. We knipten terug haar, probeerden ons hoofd
boven water te houden, om de rekeningen te kunnen betalen.
Eén dag per keer, een dag per keer.
Velen denken dat als je beschuldigt wordt dat je opgepakt wordt en voor het
gerecht moet verschijnen. Maar zo gaat het niet Niet zo snel.
De raderen der justitie draaien maar traag. Eerst komt de voorlezing van de aanklacht.
dan de aanklacht, dan de motie tot afwijzing. Verdaging of verandering
van plaats. Dan wordt dit en dat nog verandert. Ze stellen
een jury samen, wat meer moties met zich meebrengt, dan leggen ze een datum voor het proces
vast, dan veranderen ze die datum, en meestel niet lang daarna nog eens.
Onschuldig, edelachtbare.
Ik zeg: Schat, wat Mrs. Kowalski gezegd heeft, dat kan niet kloppen.
En ondertussen sneden we het haar.
Freddy Riedenschneider sliep in de Metropole
en vrat zich te pletter in Da Vinci's
Hij haalde er een privé detective bij uit Sacramento,
die in Big Dave's verleden zou snuffelen.
Ik ging steeds vaker bij de Abundas.
Het werd langzaamaan een gewoonte, bijna elke avond.
Ik ging zelfs langs als Walter op een onderzoekstrip ging.
Hij was stamboomonderzoeker en was er in geslaagd zijn familie tot 7 generaties
terug te vinden. De familie van zijn vrouw tot zelfs 8.
Het lijkt misschien een lullige hobby, Maar misschien zijn alle Hobbys dat wel.
Misschien vond Walter daar iets. In de gerechtsgebouwen.
Papieren van de burgerlijke stand, ziekenhuisarchieven.
Kadasters en registraties.
Misschien iets wat ik vond, toen ik naar Birdy luisterde.
een mogelijkheid tot ontsnappen, misschien iets als rust.
Er is zo'n snuiter in Duitsland
Fritz of zoiets heet hij. Misschien is het wel Werner, maar dat maakt niet uit.
Hij heeft een theorie ontwikkelt. Wanneer men iets onderzoeken wil,
ik bedoel wetenschappelijk, gelijk bijvoorbeeld de planeten om de zon draaien.
Waaruit zonnevlekken bestaan,
Waarom er water uit de kraan loopt. Wel, je moet er naar kijken.
Maar soms, als je er naar kijkt,
verandert het door je kijken.
Je kunt niet achterhalen wat er gebeurd is,
Of wat er gebeurd zou zijn, als je er je eigen niet had mee bemoeit.
Dus bestaan er geen zekerheden. Door iets te bekijken,
verandert het.
Ze noemen het het "onzekerheidsprincipe." Tuurlijk klinkt het onnozel
maar zelfs Einstein zegt dat er iets van aan is.
Wetenschap.
Waarneming.
Realiteit.
Twijfel.
Gegronde twijfel.
Ik bedoel maar, soms, hoe meer je kijkt, hoe minder je werkelijk weet.
Dat staat vast, het is bewezen.
En vermoedelijk is het de enige zekerheid die van belang is.
Die mof heeft er zelfs een formule voor uitgewerkt.
Burns?
Object: David Alan Brewster. Geboren 1911 in Brooklyn.
Maakte het middelbaar af, 1 jaar aan de Case Western Universiteit.
Gebuisd. 1931 Opleiding tot handelsondernemer in Cincenatti
1933 Leert Ann Nirdlinger kennen. Ze trouwen nog dat zelfde jaar.
1935 Aanhouding wegens slagen en verwondingen. Het slachtoffer heeft een gebroken neus
en gebroken ribben. '36 nogmaals slagen en verwondingen. Dronken vechtpartij.
Ja, 'n paar vechtpartijen, juist ? Vertel over zijn legerdienst.
Binnengegaan op 15 Maart 1942. Diende als secretaris
in een werf van de US-Marine in San Diego. Een vechtpartij
die door de Militaire politie beëindigd werd. Eervol ontslagen
in Mei 1945 Sindsdien niets meer uitgestoken.
Bedankt Burns, oprotten.
En . . . -En ?
Dat is voor je vrouw misschien het kaartje "verlaat de gevangenis zonder te betalen" man !
Ik snap het niet. -Luister, domkop
Die kerel om wie het gaat, heeft overal zitten rondvertellen dat hij praktisch een
oorlogsheld was. Die de Pacifische Oceaan zo goed als op zijn eentje bevrijd heeft.
Met een mes in de ene hand en een schietijzer in zijn ander, Met kilometers
Jappendarmen tussen zijn tanden. Maar deze leegganger heeft de hele oorlog
erges in een boothuis in San Diego uitgezeten Je wou afpersing aanvoeren ?
Onze koene Jappenvreter, die een eigen zaak wou openen, heeft de afgelopen 4 jaaar
iedereen in deze stad belogen
waarschijnlijk zelfs de helft van de jury.
Maar de waarheid is aan het licht gekomen. Iemand kende zijn geniepige
geheim, net zoals je vrouw zegt.
Ze hebben hem opgebeld, en vroegen geld.
Heeft Big Dave niets gezegd dat een oude vriend hem gecontacteerd had ?
Gezegd dat het iets te zien had met zijn staat van dienst in het leger ?
Ik weet het niet, ik was er niet bij. Jij moet ons dat zeggen.
Misschien is hij er duidelijk over geweest. Misschien ook niet. Ik wil je geen woorden
in de mond leggen. Maar het staat vast dat deze leugenaar
deze flessentrekker jou gebruikt heeft
om hem uit die netelige zaak te helpen. Die verdomde schoft.
En, wie heeft hem dan ...
Wie ? Wie ? Ik weet niet wie !
Maar het punt is dat als onze Mr.de openbare aanklager daarboven enkele uren
die hij in deze vrouw heeft gestoken had gebruikt om te neuzen in
Big Dave's verleden, zouden we misschien direct weten wie het gedaan heeft.
Maar wij kunnen niet weten wie. We kunnen niet weten wat er gebeurd is.
Hoe meer je kijkt, hoe minder je werkelijk weet.
Maar het leuke eraan is, dat we het niet eens hoeven te weten.
We moeten gewoon aantonen, dat ze helemaal niks hebben.
Dankzij Fritz of Werner of hoe die sul ook weer heet.
Freddy Riedenschneider heeft het licht gezien. We hebben een kans mensen.
Maar niet overmoedig worden. Ik kom naar buiten.
Big Dave!
Wat een idioot.
Misschien kon Riedenschneider Doris er werkelijk uithalen.
Misschien lukte zijn plan wel.
En ik dacht, ik hoopte
dat er ook een manier was voor mijzelf.
Hij was doof toen hij dit schreef. -Wie?
Beethoven.
Hij heeft het gecomponeert, maar hij heeft het nooit zelf gehoord.
Ik denk dat hij het allemaal in zijn hoofd heeft gehoord.
Het meisje had talent. Dat merkte iedereen direct. En ze was niet een ééndagsvlieg.
Ze was een goed, fatsoenlijk meisje.
Als ze carriere wou maken had ze een volwassene nodig die haar in het oog hield.
Zo iets als een manager.
Ze zou contracten krijgen, Op toernee gaan, misschien zelfs
op de radio spelen. Ik zou haar erbij kunnen helpen, zonder al te veel geld te hoeven vragen.
Niet meer dan nodig was, om rond te kunnen komen.
Ik zou met haar kunnen samen zijn. Genoeg om niet ontevreden te zijn.
Waarom zou dat niet kunnen? Waarom niet?
Goeienavond, Mr. Crane. -Hallo, Birdy.
Ik vond het heel goed. -Ja, ik heb bij de Agitato
een fout gespeeld, maar als er niemand over valt dan kan ik daar mee leven.
Oh, dit is een goeie vriend van mij, Tony.
Tony, Mr. Crane.
Hallo, Tony. -Hallo, Sir.
Tja.
Hartelijk gefeliciteerd.
Ik denk dat ik maar eens naar huis rijdt.
Het was leuk je te onmoeten, meneer.
Mijn plezier, Tony.
Waarom was het niet mogelijk? Daar dacht ik over na, de dagen tot de rechtzaak.
Ik had het gevoel dat als alles voorbij was, ik opnieuw kon beginnen.
Freddy Riedenschneider was zwaar bezig met het voorbereiden.
Hij was zeer optimistisch. En dan was de dag eindelijk daar.
De eerste dag van de rechtszaak. Of zoals Riedenschneider zei:
De Grote Show.
Waar is de rechter ? Waar blijft de rechter ?
Waar is de rechter, Ed ?
Riedenschneider! Waarom komt de rechter niet ?
De rechter komt als laatste binnen. Hij komt pas als Doris hier is.
En waar is Doris ? Ik dacht dat het begon om 10 uur.
Hey Riedenschneider, waar is Doris? -Ze is laat.
Laat? Hoe kun je nu laat zijn ? Ze zit in de gevangenis, Ed.
Wij zitten niet in de gevangenis. Niemand van ons is te laat. Wij zijn stipt.
Hoe kan Doris nu te laat zijn? Hebben ze geen wekdienst in het gevang ?
Iedereen recht! -Neen, ik roep de advocaten bij mij.
Wat is er aan de hand, Ed? Ik dacht dat we hier woordenwisselingen gingen hebben.
Met protest en dat soort zaken.
Ed, wat is er ? Is dat normaal ?
De zitting in de zaak Verenigde staten van Amerika tegen Doris Crane,
dossiernummer SR 87249, is hierbij geschorst.
Wat een afgang.
Ik had goeie kaarten. Ik had het kunnen halen.
Zoiets zinloos! -Uw aanwezigheid is niet langer nodig.
en wordt van uw functie ontheven.
Ze had zich opgehangen.
Ik had haar een jurk gekocht voor in de rechtbank. Ze had de riem gebruikt.
Eerst dacht ik dat ze wist welk aandeel ik had in de zaak en dat ze het niet
kon verdragen te leven met die wetenschap. Maar later zou ik snappen dat
het dat niet was.
In dit moment, leek alles geruïneerd.
Freddy Riedenschneider keerde nog steeds hoofdschuddend terug naar Sacramento.
Hij vond het de grootste ontgoocheling uit zijn volledige carriere..
Frankie was kapot. Ich vermoed dat hij begon te drinken.
Hoe dan ook, hij kwam niet meer op het werk.
En dus moest ik de zaak alleen lopende houden. Anders trok de bank hem een
financiële poot uit. Nu was ik de hoofdkapper.
Ik nam iemand aan voor de tweede stoel.
Ik had de man gekozen die bij het interview het minst had gezegd.
Maar ik denk dat hij zo weinig zei, omdat hij nerveus was.
Vanaf hij de job had, babbelde hij van smorgens vroeg tot savonds laat.
Voor zover ik weet voerde hij nog gesprekken tegen zichzelf naar huis.
Toen ik naar huis ging leek het als de mensen voor mij uit de weg gingen.
Alsof ik een besmettelijke ziekte had opgelopen.
Over de zaak met Doris wou niemand praten.
Het leek wel alsof ik een geest was, die door de straten ging.
En toen ik thuis kwam, was ik alleen.
Ik zette me neer,
maar er was niemand.
Ik was een geest.
Ik zag niemand, niemand zag mij.
Ik was de kapper.
Ik eet daar bijna elke dag, dus ik vertrouw die mensen.. Ik eet er
mijn spiegelei en mijn spek, ga betalen en stap uit de zaak.
2 blokken verderop merk ik dat de kassierster me 2 cent te weinig heeft teruggegeven.
2 cent te weinig ! Ik dus terug die zaak binnen, direkt naar dat meisje.
Grote ruzie, ze herrinnert me niet eens.
Dus zeg ik, hoor eens, kijk op de menukaart.
Voor 7 uur smorgens is het bij hen, hoe heet het ook weer
Vroege-vogels-prijs. -Vroege-vogels-prijs! Precies!
Crane? -Dat ben ik.
Mijn naam is Diedrickson, ik ben de gerechtsdokter.
Ja?
Ik kom alleen maar om u iets te vertellen.
Wat zeg je ervan, als we er eentje gaan drinken ?
Whiskey! - Koffie.
Weet je zeker dat je niets sterkers wilt ? Goed, koffie dan.
De gerechtsdokter onderzoekt iedereen die in de bak sterft.
Ik weet niet of u dat weet, maar dat is gebruikelijk.
Het verslag wordt niet bekendgemaakt, behalve als het om bedrog gaat.
Ik denk niet dat het verboden is je dit te vertellen.
Anderzijds ben ik het niet verplicht. Ik weet het ook niet.
Maar das nu gelijk, ik vind dat ik het recht heb je dit te zeggen.
Maar als ik de echtgenoot was, zou ik het willen weten.
Wat willen weten ?
Ik wil de zaak niet erger maken dan ze al is . . . Dank je.
Je vrouw was zwanger.
Al 3 maand.
Dat was het, 't spijt me.
Ik hoop, dat ik de juiste beslissing genomen heb.
Mijn vrouw en ik hebben al in geen jaren meer geslachtsgemeenschap gehad.
Tja. . .
dat gaat me niet aan...
Het spijt me . . .
dat was het.
Veel geluk, Crane.
Doris en ik hebben nooit veel met elkaar gesproken.
Ik denk niet dat dat in ons nadeel was. Merkwaardig genoeg,
wou ik nu met iedereen praten. Nu, terwijl ze allemaal dood zijn.
Ik was alleen met mijn geheiemen, die ik niet wou hebben.
En die ik aan niemand kon vertellen. Ik ging bij een vrouw, die beweerde
contact te kunnen opnemen met de van ons heen gegaanen, zoals ze zei.
De van ons geganen waren kieskeurig met wie ze willen praten zei ze,
In tegenstelling tot diegenen die je hier tegenkomt.
En dus had je een medium nodig. Iemand met de gave om contact te legen met de zielen.
Geef me je hand.
Eerst zei ze me dat mijn vrouw in een vredevolle plaats was, dat onze
zielen nog verbonden waren. Dat ze nog steeds van me hield, ook al had
ze dingen gedaan waar ze niet trots op was.
Ze las me als een boek.
Ze was nep. Nog iemand die te veel praatte.
Ik verandere stilaan in Ann Nirdlinger. Big Daves vrouw.
Ik moest alles vergeten: de oude vrouw, haar glazen bol,
de geesten, de doden.
voordat ik er zelf in een veranderde.
Ed, hou je het vol ?
Goed walter, dank je.
Mijn innige deelneming. Het is een verschrikkelijke historie.
Birdy is boven, ik heb een interzonaal gesprek.
Hallo, Birdy.
Hallo, Mr. Crane,
we hebben u niet meer gezien sinds . . .
we hebben u gemist.
Birdy, ik heb veel zitten nadenken.
Bij mij zijn er veel dingen die verkeer gelopen zijn.
Het leven heeft me slechte kaarten gegeven. Misschien heb gewoon slecht gespeeld, ik weet het niet.
Pap wil niet dat je hier boven roookt.
Sorry. -Als hij niet thuis is rook ik soms.
Maar nooit als hij thuis is, je riekt het uren tegen de wind in.
Het is zijn huis. -Dat zegt hij me ook steeds.
Ik bedoel, je bent nog jong Bijna nog een kind.
Je hebt nog je ganse leven voor je. Maar het is niet te vroeg
om kansen voor jezelf te maken.
Voor dat het te laat is.
Ja dat klopt wel. Paps zegt dat ook altijd.
Ik werk hard voor school. -Dat is goed.
In ieder geval, de muziek, als je daar me zou willen verder doen
de uurtjes bij Mrs. Swan brengen je niet ver.
Er is iemand in San Francisco.
Ik heb rondvraag gedaan.
Iedereen heeft me gezegd dat hij de beste is. De man heeft veel
mensen opgeleid, die ver geraakt zijn. In symphonieorkesten en zo.
Hij heet Jacques Carcanogues.
Ik weet niet, of ik het goed uitspreek. Het is een Fransoos. -Oh, een Fransoos.
Je hebt talent, iedereen merkt dat direct.
En hij is de beste.
Als hij iemand anneemt die talent heeft, dan onderwijst hij die praktisch kosteloos.
Dus jij gaat meteen aanvaard zijn. Ik kan de uren voor je betalen.
Zoals ik al zei is het niet te duur. -Oh jeee, Mr. Crane.
Neen, ik moet dit doen. Ik kan het niet meer aanzien dat
nog meer dingen verbrot worden. Je bent te jong om dat te verstaan.
Mr. Crane, ik weet zelfs niet of ik wel pianiste wil worden.
Dat weet ik, Birdy. Luister,
doe me een plezier en bezoek deze man.
Ik heb met hem gesproken. Hij raakte geïntresseerd toen ik hem zei dat je talent had.
We hebben een afspraak gemaakt voor volgende zaterdag.
Hij heeft gezegd dat je misschien een ruwe diamant bent.
Zijn woorden. -Maar, ik weet het niet, Mr. Crane.
Doe het om mij een plezier te doen.
U bent de vader ? -Neen, ik ben een . . .
vriend van de familie. -Ik ben Carcanogues. Wacht eventjes kind.
We hebben mekaar aan de telefoon gesproken, niet ? U bent geïntreseerd in muziek ?
Ah! Een muziekliefhebber dus.
Ik zeg niet dat ik een expert ben.
Aha.
Hoe heeft ze het er vanaf gebracht? -Het lijkt me een tof meisje te zijn.
Ze speelt, Monsieur
zoals een net meisje.
Er zit niets in.
Een tof meisje, maar er zit niets in. -Dat begrijp ik niet.
Het is niet zo moeilijk dat te begrijpen.
Ze speelt braafjes.
Heeft ze fouten gespeeld? -Fouten ? Non!
Staat er een Mol, dan speelt ze een mol. Pling, pling.
Ze speelt de juiste noten. Altijd! -Ik begrijp het niet, geen fouten.
Ze is nog een kind, ik dacht. . . -Neen, Monsieur,
dat kan ik haar niet bijbrengen.
Ik kan haar niet leren om met hart en ziel te spelen.
Voyez, Monsieur. Kijk.
bij het piano spelen gaat het niet om de vingers.
We gebruiken wel de vingers.
Maar de muziek, die moet van l'interieur komen.
Van het binnenste.
De muziek vertrekt hier.
Ze komt er hier uit.
En misschien, heel misschien
geraakt ze hier!
Zoals gezegd, ik ben geen expert. -Dan mag u mij vertrouwen,
want ik ben een expert.
Voyez, Monsieur, dit meisje is een zeer leuk meisje.
Ze heeft goeie vingers. Een leuk meisje. Ik denk
dat ze waarschijnlijk een hele goeie typiste zal worden.
Ta-ta-ta-ta-ta-ta-ta.
Voilà !
Ik was slecht he? -Dat heeft hij niet gezegd.
Neen, maar daar komt het wel op neer.
Ik ben geen kenner, maar er moeten veel betere leekrachten zijn dan deze clown.
Nee, ik denk dats. . . -Beter geschikt. Verdomde oplichter.
Mij maakt het niet uit, ik wil toch geen beroepsmuzikante worden.
Ik weet niet eens of ik wel een carriere wil. Anders zou ik wel dierendokter worden.
Dierendokter. -Ja.
Maar ik apprecieer het wel dat u zich voor mij heeft ingespannen
Kleine moeite.
Ik wou dat ik beter gespeeld had. Ik weet dat
u zich dan gelukkig had gevoeld.
Weet je wat je bent? -Wat?
Een enthousiast.
Ja, kan zijn.
Ik vind het echt zeer tof wat u voor mij gedaan heeft.
Birdy. -Ik wil je enkel maar gelukkig maken.
Neen, het is ok. Ik wil het doen.
Neen! Birdy! Laat dat!
In hemelsnaam Birdy! -Neen. alsjeblief, Mr. Crane!
Vlak voor een ongeval lijkt tijd te vertragen.
En ik had tijd om na te denken.
Ik dacht aan wat een begrafenisondernemer me ooit verteld had.
Dat het haar nog een tijdlang blijft groieien, als je al dood bent.
En dan stopt het gewoon.
Ik dacht: wat zorgt er voor dat het blijft groeien ?
Is het zoals bij een plant in de grond ?
Wat zit er in die bodem? De ziel?
En wanneer snapt het haar, dat de ziel verdwenen is?
Goeiedag ! Het is me opgevallen dat u nog steeds keitjes gebruikt op de oprit.
Die moet je dan om de paar jaar vernieuwen omdat de keitjes verdwijnen.
Waar gaan ze dan naartoe, hm? Het lijkt wel een paar sokken.
Je weet waar ze naartoe gaan. Ze belanden vaak in het grasperk
of in uw grasmaaier, op uw terras.
Een bron van ergernis. -Dat heeft me nog nooit gestoord.
Hebt u er ooit al aan gedacht, uw oprit te laten asfalteren ? Velen denken
dat dat enkel voor openbare plaatsen is, maar wij hebben nu de technologie om het bij u thuis
te brengen, de individuele consument aan hele voordelige prijzen.
Mag ik u de prijslijst tonen ? Goeiemiddag mevrouw.
En wat verkoopt u ?
Tja, Ma'am, ik was net uw man aan het informeren over asfalteren. Het is de
juiste keuze voor uw kiezeloprit. Hier hebt u onze folder . . .
Oprotten.
Jezus.
Doris. -Neen.
Zeg maar niets, Ed. Met mij gaat alles goed.
Mr. Crane, Mr. Crane.
Hoort u mij ?
Crane?
Mr. Crane?
Bent u daar? Kan je me horen?
Hij komt bij.
Kunt u praten? Deze mensen willen met u praten Bent u daar, meneer ?
Hij is wakker.. Begin maar. -Bent u wakker ? Is hij wakker ?
Zodra u bij bewustzijn moeten wij u is hij bij bewustzijn ?
Zijn ogen zijn open. -U bent aangehouden.
Van zodra de dokter het toelaat, verhuizen we je. Begrijpt hij het ? Wij moeten het hem zeggen.
Je komt in de ziekenhuisgevangenis. -U wordt verdacht van moord.
Birdy.
Wat? Wat zegt hij ? -Birdy, het meisje.
Nee, het meisje is in orde. Fraktuur van de. Het sleutelbeen.
Gebroken! Anders stelt ze het goed. -Hij begrijpt dat hij wegens moord wordt opgepakt ?
Big Dave. -Wat? Wat? Wat zegt hij ?
Hij heeft ok gezegd. Heeft hij dat gezegd ?
U bent opgepakt. Voor moord op Creighton Tolliver!
Heeft u dat begrepen? -Begrijpt hij het?
De nicht.
Een jongen had bij het duiken zijn auto gevonden in een meer.
Ze haalden hem er uit en zagen dat hij afgeranseld was.
Net zoals Dave gezegd had. Hij had hem doodgeslagen.
In zijn tas vonden ze het papier van de overeenkomst
waaruit bleek dat ik hem 10 ruggen gegeven had.
Voor de openbare aanklager pastte de puzzel nu perfect. Ik had Doris verplicht
het geld te stelen. De nicht had dat ontdekt dat en dus moest ik hem ombrengen
omdat hij me wou verklikken. -Dan nu de zaak het volk
versus Edward Crane. -Het zag er niet goed uit voor mij.
Ik belde Freddy Riedenschneider en schreef hem het huis over.
Hij zei dat hij voor zo'n miniem ereloon normaal niet werkte,
Maar hij was van mening dat hij me nog iets verschuldigt was, sinds zijn vorige zaak flopte.
Ik wou hem de waarheid vertellen, maar daar had Riedenschneider geen oren naar.
Hij zei dat hij er koppijn van kreeg, en hij kon er niets mee aanvangen
omdat ik Big Dave vermoord had en ik dan op de stoel zou belanden.
Hij zei dat ik me geen zorgen hoefde te maken. Hij zou wel met een plan tevoorschijn komen.
Ze bewaakten me elk uur van de dag. Zo kon ik mijn straf
niet ontlopen zoals mijn vrouw had gedaan.
Maar aan de jury schilderden ze Doris af al een heilige.
Het hele plan was mijn idee. Ik was een manipulator die Doris
had verplicht mee te doen met mijn criminele activiteiten.
Zo ging het maar door.
Ik had Doris gebruikt, en ze dan laten stikken.
Soms deed het pijn, omdat sommige dingen dicht tegen de waarheid aanleunden.
En toen was het Riedenschneider's beurt.
Dames en heren, geachte jury, burgers van Santa Rosa.
Wat we zonet gehoord hebben van de openbare aanklager is een lugubere beschrijving, van een verachtelijke man.
Ik moet toegeven dat hij heel wat zand in hun ogen heeft gestrooid.
Hij vertelde hen dat ik mijn plaats in de wereld was verloren,
dat ik te simpel was om het criminele superbrein te zijn
zoals de aanklager iedereen wou laten geloven.
Dat ik gewoon een deel was van een grotere samenzwering
die nog moest ontdekt worden. Hij begon met zijn wetenschaps voordracht
die hij bij Doris niet had kunnen gebruiken.
Hij zei hen dat ze moesten bekijken, aandachtig te bekijken.
Dat ze, als ze goed zouden kijken, steeds minder zeker zouden worden .
Dat ik geen mens was, die anderen ombrengt. Dat ik gewoon
een kapper was. Ik was net zoals zij.
Een normale mens, schuldig, omdat hij zijn plaats niet had kunnen vinden in deze wereld.
Schuldig, omdat ik van droogkuisen had gedroomd, ja. Maar geen moordenaar.
Hij zei, dat ik de moderne man was.
En dat als ze me veroordeelden, evengoed zichzelf een koord rond hun
hals mochten leggen. Hij zei dat ze zich niet moesten blind staren op de feiten,
maar de betekenis van de feiten te zien. En toen zei hij dat de feiten
geen betekenis hadden. Het was een goed pleidooi zelfs ik hing aan zijn lippen
totdat Frankie hem onderbrak.
Wat voor iemand ben jij ? Wat voor iemand ben jij ?
Verzoek tot verdaging, edelachtbare.
Zijn verzoek tot verdaging werd aanvaard. Maar de geldbron was opgedroogd.
Ik kon geen geld meer ophoesten. Riedenschneider keerde terug naar huis.
Het gerecht gaf me Lloyd Garroway, die mij genadeloos uitleverde aan de rechter.
Edelachtbare, wij pleiten schuldig met verzachtende omstandigheden.
Hij zei me dat het mijn enige kans was. Hij bedoelde dat ik helemaal geen kans had.
. . .dat u de moord gepleegd heeft . . .
Hij geloofde niet in dat geraas van "de moderne man"
of dat onzekerheids-gedoe, zelfs niet in het genade gedoe.
Neen, hij hield zich aan de wet. En de wet zei
dat ik op de stoel moest.
En zo ben ik hier beland. Eerst wist ik niet hoe ik hier beland was.
Ik kende de aparte stapjes, en die heb ik jullie verteld.
Stap voor stap. Maar ik zag geen samenhang.
Nu het einde nadert, ben ik blij dat dit tijdschrijft
me geld aangeboden heeft voor mijn verhaal. Het schrijven hielp me alles te vatten.
Ik krijg 5 Cent per woord. Nu weet u waarom ik soms meer vertelde
dan u hoefde te weten.
Maar nu lijken alle aparte stukken tenminste te passen.
Het doet raar, te weten dat je zo gaat sterven. De exacte datum te kennen
wanneer het gaat gebeuren. Dit tijdschrift wou dat ik dat gevoel beschreef.
Het is alsof je uit een doolhof geraakt bent.
Zolang je er in zit doe je maar verder zonder na te denken. Afslaan waar je denkt
dat je moet afslaan. Vast komen te zitten in doodlopende stukken.
De ene na de andere.
Maar als het je vanaf een afstand bekijkt, al die bochten die je gemaakt hebt en dat omkeren
Ze hebben de vorm van je leven.
Het is moeilijk te verklaren.
Maar het geheel te zien, geeft je een soort vrede.
Het magazine vroeg me ook iets te schrijven over wroeging.
Ja, ik denk dat het me spijt dat ik anderen zoveel pijn berokkend hebt.
Maar ik betreur niets. Niets.
Vroeger speet het me, dat ik de kapper was.
Ik weet niet naar waar ik gebracht wordt.
Ik weet niet, wat me aan de andere kant te wachten staat.
Maar ik ben er niet bang voor. Misschien wordt daar alles
wat ik niet begrijp duidelijk. Als mist die optrekt.
Misschien zal Doris er zijn. En misschien kan ik
het haar dan vertellen. Al die dingen
waarvoor we hier geen woorden vinden.